تا به کی حیرانم؟!
تا به کی حیرانم؟!
آدم وقتی یادش می افته که قراره یه روزی از دنیا رخت ببنده، به خودش و کاراش خندش می گیره!
این همه رقابت های کاذب و حسادت های خنده دار برای چه؟!
این همه خودشیفتگی و تکبر و غرور برای چه؟!
این همه الکی ناراحت شدن برای چه؟
ای خدا کاش همیشه این پر کشیدن رو بهمون یادآوری کنی و بدونیم که قراره یه روزی در این دنیا نباشیم....!
___[مصطفا]_______________________________
پ ن پ:
1- خدایا! به اندازۀ کافی بیچاره شدیم، بسه دیگه!
2- از زندگی ناامید نیستم ولی نسبت به خودم رمقی ندارم!
___[مصطفا]_______________________________
پ ن پ:
1- خدایا! به اندازۀ کافی بیچاره شدیم، بسه دیگه!
2- از زندگی ناامید نیستم ولی نسبت به خودم رمقی ندارم!
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۱۱ ساعت ۷:۱۱ ب.ظ توسط مصطفی سلیمانی
|
(APPENDIX ITEM)