این مطلب می تواند سیاسی باشد
 [همه خوبیم، وقتی منافعمان در خطر نیست!]

 
انسان‌ها وقتی آرام هستند، وقتی با دیگری در صلح و صفا هستند، وقتی منافعشان در خطر نیست، روی لبشان تبسم است و پایبندند به مبادی آداب. همه خوب هستند. انگار همه شبیه هم هستند...اما وقتی که اتفاقی که مطابق میل‌شان نیست رخ می‌دهد، شبیه هم نیستند. برخی همان آدم قبلی هستند، برخی عصبانی هستند، برخی منصف هستند، برخی بی‌اخلاق می‌شوند.
برای این‌که انسان‌ها را بشناسیم، به روزهایی که شادند و همه چیز به کامشان است؛ نگاه نکنیم. انسان‌‌ها وقتی زیر و رو شوند، خودشان را نشان می‌دهند، استحکام‌شان را و انسان بودن‌شان را. در دگرگونی‌های روزگار است که انسان شناخته می‌شود.