از ترساندن خسته‌ایم از امید بگویید!

دل سرای سلیمانی

آیاتى درباره امیدوار بودن به زندگى بگویید زیرا ما همیشه به فكر مرگ هستیم و امیدى به آینده نداریم همه جا صحبت از مرگ و ناامیدی و جهنم است، صحبت از بیکاری و نداری است، تکلیف ما چیست در این آشفته بازار چگونه می توان امیدوار بود؟

امیدوارى و آرامشِ روح در سایه ایمان و تقوا حاصل مى شود بنابراین براى امیدوار شدن به زندگى باید بكوشیم تا ایمان و پرهیزكارى خود را افزایش دهیم و خود را به درجه اولیاى الهى (دوستان خدا) برسانیم كه قرآن شریف مى فرماید: آگاه باشید! [دوستان و] اولیاى خدا، نه ترسى دارند و نه غمگین مى شوند! همان ها كه ایمان آوردند و [از مخالفت فرمان خدا] پرهیز مى كردند. در زندگى دنیا و در آخرت، شاد [و مسرورند] وعده هاى الهى تخلف ناپذیر است این است آن رستگارى بزرگ![ یونس، آیه 62 ـ 64]

اما از آنجا که ما آدمیان در طول زندگى زیاد دچار خطا، انحراف و گناه می شویم این موجب شود تا نسبت به آینده و آخرت خود نگران باشیم، ولى از آن جا كه خداوند «اَرْحَمُ الرّحمِینَ بخشنده ترین بخشندگان» است و رحمتش بر غضبش سبقت دارد «یا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَه» و رحمتش همه چیز را در برگرفته است «وَ رَحْمَتى وَسَعَتْ كُلَّ شَىء).[ اعراف، آیه 156] به ما  فرموده اگر به خود آمدید و متوجه گناه و غفلت و اشتباه خود شدید، ناامید نباشید، بلكه توبه كنید و به این وسیله دل خود را از زنگار گناه شست و شو داده، با انجام دادن اعمال صالح، گذشته خود را جبران نمایید تا گرفتار غضب و عذاب الهى نشوید.

حالا من و شما بد کرده ایم ایمان درست و حسابی هم نداریم هر چه به دور و برمان نگاه می کنیم به جز سختی و رنج و درد چیزی نمی بینیم چه کار باید کرد؟

باید به خودمان یادآوری کنیم که این شرایطی که اکنون ما در آن به سر می بریم تا حد زیادی نتیجه کارهای خودمان است، باید آن ها را بپذیریم دنبال مقصر نباشیم که: چرا فلانی دارد و من ندارم؟ چرا پدر فلانی چنان است و چنین است و من نیستم ، این ها افکار شیطانی است ما تا روزی که دنبال مقصر باشیم که کاستی ها را گردنش بیندازیم هیچ پیشرفتی نخواهیم کرد و در یأس و ناامیدی تلف خواهیم شد . شما نگاهی به شخصیت های بزرگ تاریخ بیندازید ببیند چگونه با دست خالی جهان خود و ملّتی را زیر و رو کرده اند ما هم از همان جنسیم؛ یعنی انسانیم و قابلیت های زیادی داریم فقط باید آنها را بشناسیم و از آن ها بهره ببریم. پیامبر عظیم الشأن خودمان را ببینم چگونه یک تنه مقابل اشراف و بزرگان مکه ایستاد و از باورهای عمیق آن ها با آن همه زر و زورشان انتقاد کرد و تحولی به وجود آورد که هنوز بعد از قرنها تن صاحبان قدرت را می لرزاند .

ما باید باور کنیم که هم قدرت داریم هم ثروت هم نفوذ ،چون ما خدا را داریم خدایی که دوستمان دارد می گوید تو بر خودت ستم کردی در گناه اسراف کردی اما عیبی ندارد بیا من تو را دوست دارم چون تو بنده منی آفریدمت و خودم تو را می پرورانم «آیا خدا برای شما کافی نیست

من جوانی را می شناسم که سنش از بعضی از ما خیلی کمتر است ولی با ارداه ای وصف ناشدنی به یک میلیونر تبدیل شده است و نه تنها خود را از فقر و فلاکتی که در آن بود نجات داده که سر و سامانی هم به تمام نزدیکانش داده است، بار آخری که دیدمش گفت همه به من می گفتند با این گرانی ها و اوضاع نابسامان اقتصادی جهان کارت ساخته است ، و با پوزخندی ادامه داد اوضاع اقتصادی دنیا خراب است مال خدا که خراب نیست من نانم را از آنجا می آورم، و هنوز دستانش آغشته به گل و خاک و زخم هایی است که روز اول کارش را با آن ها شروع کرده بود همان روزهایی که دسته گل هایی را در هوای سرد و گرم گوشه خیابان می فروخت تا الآن که در سن بیست و پنج سالگی چندین مغازه گل فروشی بزرگ دارد و چند شرکت ساختمانی  و مدارک تحصیلی دارد. هر وقت کم می آورم می روم و از دور نگاهش می کنم همیشه می خندد و از خدا می گوید و از رحمتی که بی وقفه بر سرش می بارد و کم نیستند از این جوانان با استقامت،که در کنارشان دوستان و هم سن و سالانشان در حسرت کار و ماشین و خانه این و آن مانده اند و فراموش کرده اند روزهایی را که آنان غرق کار و درس و تلاش بودند و خود در خواب ناز و مشغول ولگردی و پرسه زدن های بی جا و امیدوار به جیب پدر و مادرهایشان .

خدا

خب الآن چه باید کرد؟

تکلیف مایی که به خطا رفتیم و الآن هم از همه جا رانده و در حیرت مانده ایم چیست؟ جوانیمان به سرعت دارد می گذرد و ذره ای امید و انگیزه نداریم .    

قرآن كریم مى فرماید: «قُلْ یا عِبادِی الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَه اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ ...»

بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده اید! از رحمت خداوند نومید نشوید كه خدا همه گناهان را مى آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است و به درگاه پروردگارتان باز گردید و در برابر او تسلیم شوید، پیش از آن كه عذاب به سراغ شما آید، سپس از سوى هیچ كس یارى نشوید.[زمر، آیه 53 ـ 54]

ما در هر مرتبه و موقعیتی که باشیم باز هم بنده خداییم اگر گوشه خیابان بخوابیم و یا میلیادر باشیم آنچه ما را پیش خدا عزیز می کند ایمان ماست، بیایم بگوییم خدایا ما از سر جهل به خطا رفتیم شیطان تو را از یاد ما برد و ناامیدی بر ما مستولی شد اکنون جز درگاه تو پناهی نداریم ما را دریاب، روزیم را زیاد کن و کار خوب و همسر مناسب، دوستان و همنشینان خوب از تو می خواهم ، هر روز این ها را با خدا بگو و به دنبال کار و تلاش و تحصیل روانه شو و هرگز یادمان نرود که خداوند متعال خلف وعده نمی کند. فرموده است: «بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را»، ما باید باور کنیم که هم قدرت داریم هم ثروت هم نفوذ، چون ما خدا را داریم خدایی که دوستمان دارد می گوید تو بر خودت ستم کردی در گناه اسراف کردی اما عیبی ندارد بیا من تو را دوست دارم چون تو بنده منی آفریدمت و خودم تو را می پرورانم «آیا خدا برای شما کافی نیست؟»

یادمان باشد که به خداوند اعتماد کنیم ، او مانند ما فکر نمی کند وقتی من دعایی می کنم گذشته و حال و آینده ام را می داند همه را در کنار هم قرار می دهد ببیند چه به نفع من است آن را می گذارد در وقت مناسب برایم می فرستد ،نباید اگر در رسیدن آن چه از او خواسته ایم تأخیر شد ناامید شویم و به زمین و زمان بد بگوییم

متأسفانه جوانان ما به هر دری می زنند به جز در خدا را، فکر می کنند دین خدا و پیغمبر مال عده ای خاص است و در انحصار آنان است، و چون او خطایی کرده حق ندارد نام خداوند متعال را بیاورد، عزیزان این تفکرات همه ناشی از حیله های شیطان است ما تا روزی که نفس می کشیم یعنی خدا دوستمان دارد یعنی به ما امید دارد، این تفکرات منفی را دور بریزیم. دستان رنج کشیده تان را در دست خداوند متعال بگذارید و به آینده ای زیبا و مملو از نعمت ها بیندیشید .

«وَ مَن یَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»[طلاق، آیه 3]؛ و هر كس بر خدا توكل كند، كفایت امرش را مى كند، «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِینَ»[آل عمران، آیه 159]؛ خداوند متوكلان را دوست دارد.[ ر.ک: تفسیر نمونه و المیزان، ذیل آیات مذكور] 

 

یادمان باشد...

و یادمان باشد که به خداوند اعتماد کنیم، او مانند ما فکر نمی کند وقتی من دعایی می کنم گذشته و حال و آینده ام را می داند همه را در کنار هم قرار می دهد ببیند چه به نفع من است آن را می گذارد در وقت مناسب برایم می فرستد، نباید اگر در رسیدن آن چه از او خواسته ایم  تأخیر شد ناامید شویم و به زمین و زمان بد بگوییم .

اگر تصمیم گرفتید که با توکل بر خداوند متعال ریشه های کرختی و یأس را از وجودتان قطع کنید و بذر امید بپاشید یادتان باشد که کاسه را که برداشتید بروید در خانه خدا. یک کاسه بزرگ بردارید اگر ما خیلی چیزها را نداریم به خاطر این نیست که او به ما نداده است بلکه به این خاطر است که ما نخواسته ایم خداوند به اندازه خواست ما به ما می بخشد و به اندازه ایمانی که به او داریم گره گشایی می کند .

دارم این امید

باشی همیشه سبز

پر طاقت و صبور همچون درخت کاج

در دشت زندگی..