احزاب، جریان‌ها و تشکل‌های سیاسی در حکومت اسلامی چگونه است؟

 

احزاب، جریان‌ها و تشکل‌های سیاسی در حکومت اسلامی 

پاسخ:

جایگاه و موقعیت احزاب و تشکل‌های سیاسی در حکومت و نظام سیاسی مبتنی بر ولایت فقیه، بسیار دقیق، مهم و حساس است که بدون دقت در ابعاد مختلف اندیشة ‌سیاسی اسلام و زوایای مختلف احزاب، ارتباط این دو پدیدة زمینی و‌ آسمانی مشخص نخواهد شد. پرسش‌های اسلامی در این باره نشان دهندة ابهام در تصورات مسئله است. این که آیا احزاب در حکومت ولایی حق فعالیت سیاسی دارند؟ آیا قانون احزاب در قانون اساسی، با اصل ولایت مطلقة فقیه سازگاری دارد؟ آیا اصولا اسلام، مشارکت سیاسی و اجتماعی در عرصه‌های مختلف را اجازه می‌دهد؟ از این گونه پرسشهاست.
تاریخ سیاسی و اجتماعی گذشته و حال جوامع اسلامی، از رابطة دین و سیاست گزارش می‌دهدو تمام مذاهب و فرقه‌های اسلامی بر وجوب رهبری و نظام سیاسی تأکید دارند. اگر چه نظریة واحدی در نظام سیاسی و دولت اسلامی وجود ندارد و هر یک از مذاهب اهل سنّت و شیعه در درون خود تفسیرها و قرائت‌های متعدد دارند و به همین دلیل پاسخ به تمام این پرسشها به تبیین مبادی تصوری و بررسی مبادی تصدیقی، بستگی دارد. تعریف دقیق حزب و تشکل سیاسی، تبیین حکومت ولایی، معنای مطلقه در ولایت مطلقة فقیه، اختیارات ولی فقیه و حاکم اسلامی و نظریه‌های سیاسی به لحاظ ساختاری ماهیت اقتدار، خصوصا با توجّه به نظرهای انتصابی و انتخابی ولی فقیه، انواع نظام‌های حزبی، ضرورت، منافع و معایب احزاب در جوامع بشری و مانند اینها نمونه‌هایی از مبادی تصوری و تصدیقی جایگاه احزاب در حکومت ولایی است.
تاریخ حیات بشر به روشنی از تعدد شعب و گروهها و تشکل های سیاسی و اجتماعی گزارش می‌دهد.
برخی از نویسندگان دربارة پیدایش احزاب سیاسی می‌نویسند:

ادامه نوشته

حزب در آموزه های قرآن

 

حزب در آموزه های قرآن

حزب در فرهنگ امروز به معنای گروه اجتماعی است که به قصد مشارکت در قدرت سیاسی ایجاد می شود. احزاب سیاسی، نقش تعیین کننده در مشارکت مردم در حوزه قدرت سیاسی دارند؛ اما احزاب همان گونه که موجب افزایش مشارکت مردمی می شوند، می توانند عامل تفرقه در وحدت ملی و اجتماعی نیز باشند؛ در چنین فرضی تحزب گرایی، موجب می شود تا هر حزبی بخواهد برای رسیدن به اهدافی که در اساسنامه دیده، در چارچوب مرامنامه خود عمل کند و روش و اهداف دیگران را نادرست و رقیب بداند و علیه آن موضع گیری کند. چنین روشی عاملی مهم در واگرایی مردم و از میان رفتن وحدت و انسجام می شود.

احزاب در فرهنگ قرآنی به هر گروه فکری و روشی اطلاق می شود که ملت و آیینی را خارج از محور حق گرایی شکل می دهند و موجبات تفرقه در وحدت فکری و دینی مردم می شود.

نویسنده در این نوشتار به نقش مخرب و زیانبار احزاب در تشتت دینی و تفرقه میان امت واحد و تبدیل آن به ملل و نحل بسیار براساس آموزه های قرآنی پرداخته است.

ادامه نوشته